வைஸ் இராமமூர்த்தி

"வைஸ் இல்லீங்களா?". " தோ, தெருமுனையில தான் இருப்பார்". "நாங்க வரும் போது கண்ணுல படலயே". " இப்ப தாங்க போனாரு. ஜனங்க வந்து கூப்பிட்டுகிட்டு போனாங்க". வந்தவர்களுக்கு அவரை பற்றி தெரியாது. அவரது வார்டை சேர்ந்தவர்கள் என்றால், அவர் எங்கு இருப்பார், எந்த நிலையில் இருப்பார் என்று அறிவார்கள்.

வெளியில் இருந்து வந்தவர்கள் என்பதால், வைஸ் பிரசிடெண்ட் பந்தாவாக இருப்பார், கண்ணில் படவில்லையே என நினைத்திருப்பார்கள். அவரும் 'பளிச்' என்று தான் இருப்பார். ஆறடி உயரம் இருப்பார். எப்போதும் சலவை செய்த வெள்ளை வேட்டி, சட்டையில் இருப்பார். வீரப்பன் போல பெரிய மீசை. கையில் 'தாமரைக்கனி' ஸ்டைல் மோதிரம்.

தெருமுனையில் ஒரு கூட்டம் நின்றது. தேடி வந்தவர்கள் கூட்டத்தில் வைஸை தேடினார்கள். கண்ணில் படவில்லை. யாரும் பளிச் என்று தெரியவில்லை. சாக்கடை வாய்க்காலில் ஒருவர் குனிந்து நின்று ஏதோ வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். "வைஸ் எங்கேங்க?". " அதோ சாக்கடை உள்ள நிக்கிறாரே அவர் தான் வைஸ்".

அவர் வெறுங்கையால் சாக்கடையை அடைத்துக் கொண்டிருந்த  குப்பைகளை அள்ளிக் கொண்டிருந்தார். அது தான் 'வைஸ்' ராமமூர்த்தி. அரியலூர் நகராட்சியின் வைஸ் பிரசிடெண்ட். 2வது வார்டு கவுன்சிலர். தனது வார்டில் ஏதேனும் இது போன்ற குறைகளை யாராவது சொன்னால், அதிகாரிகளையோ பணியாளர்களையோ தேடிக் கொண்டிருக்க மாட்டார். அவரே ஆக்‌ஷனில் இறங்கிவிடுவார்.

முதியோர் உதவித்தொகை வேண்டுமெனக் கேட்டு மூத்தவர்கள் யாராவது உதவி கோரி விட்டால் போதும், அவரே விண்ணப்பத்தை எடுத்துக் கொண்டு அலுவலகம் போய் விடுவார். உரிய அதிகாரிகளை பக்குவமாக அணுகி அதை பெற்றுக் கொடுக்கும் வரை ஓய மாட்டார். ஓங்கி உயர்ந்த உருவம், பெரிய மீசை தானே ஒழிய, சின்னக் குழந்தை தான். அவ்வளவு பணிவாக நடந்துக் கொள்வார்.

1996 உள்ளாட்சித் தேர்தலில் முதன்முதலில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். உடன் பிறந்தோர், உறவினர் அதிகம். அதனாலும், அன்பான சிரிப்பாலும் எளிதாக வென்றார். பிறகு மேற் சொன்ன பணிகளால், மக்கள் மனதில் இடம் பிடித்து 2001 தேர்தலிலும் நிறைய வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார். அந்தத் தேர்தலில், நகராட்சியை அதிமுக கைப்பற்றியது. திமுக சார்பில் குறைவானவர்களே வெற்றி பெற்றனர். அதில் இவரும் ஒருவர்.

2006 உள்ளாட்சித் தேர்தலிலும் வெற்றிப் பெற்றார். சின்ன குழந்தை பெயர் சொல்லி அழைத்தாலும் நின்று பதில் சொல்வார். பைக்கில் திமுகழகக் கொடி படபடக்க தான் பவனி வருவார், அது எதிர்கட்சியாக இருந்தாலும், ஆளுங்கட்சியாக இருந்தாலும். மறைந்த நகர செயலாளர் பொன்.பக்கிரி அவர்களின் விசுவாசி, வார்ப்பு.

2011 உள்ளாட்சித் தேர்தலில் அண்ணன் இராமமூர்த்திக்கு கடும் போட்டி. கழக சார்பாக இன்னும் இருவர் சீட்டு கேட்டுப் போட்டிப் போட்டனர். அந்த இருவரும் அவர் உடன்பிறந்த சகோதரர்கள் தான். பெரும் பஞ்சாயத்தாக போனது. என்னையும் நகர செயலாளர் முருகேசனையும் தனியாக சந்தித்த அண்ணன் இராமமூர்த்தி, "குடும்பத்திலும் கழகத்திலும் சங்கடம் வேண்டாம். உங்களுக்கும் சங்கடம் வேண்டாம். தம்பிக்கு சீட் கொடுத்து விடுங்கள். ஆனால் அடுத்த முறை நான் தான் போட்டியிடுவேன்" என்றார்.

அவரது தம்பி மாரிமுத்து நிறுத்தப்பட்டு, அவரும் வெற்றி பெற்றார். அந்த அளவிற்கு அந்த வார்டை கழகக் கோட்டையாக வைத்திருந்தார் அண்ணன் இராமமூர்த்தி. சட்டமன்றத் தேர்தலிலும் கூடுதல் வாக்குகள் தான்.  2011க்கு பிறகு, எந்த நிகழ்ச்சியில் சந்தித்தாலும், "அண்ண மறந்துடலியே" எனக் கேட்டு சிரிப்பார். "கவலைப் படாதீங்கண்ணே" என நான் சொல்வேன். இது எங்கள் இருவருக்கிடையேயான வழக்கமான உரையாடல் ஆனது.

2016ல் உள்ளாட்சித் தேர்தல் அறிவித்த அன்று என்னைப் பார்த்தவர் ஏதும் சொல்லாமல் சிரித்தார். "மறக்கலண்ணே" என்று நான் சொன்னேன். தேர்தல் தள்ளிப் போய் விட்டது.

இரண்டு நாட்களுக்கு முன் ஒரு கத்தை காகிதத்தை நகர செயலாளர் முருகேசனிடம் கொடுத்திருக்கிறார். "எல்லாம் முதியோர் உதவித் தொகை விண்ணப்பங்கள். நிறைய பேருக்கு வரணும்" என சொல்லி இருக்கிறார்.

நேற்று நள்ளிரவு அண்ணன் இராமமூர்த்தி உலகை விட்டு விடுதலை பெற்று விட்டார்.

இரண்டாவது வார்டு மக்களும், முதியோர் உதவித் தொகை கோரியோரும் காத்திருக்கிறார்கள். அண்ணன் இராமமூர்த்தி தான் இல்லை.

# மக்கள் பணி நாயகன் இராமமூர்த்தி நெஞ்சங்களில் வாழ்வார் !

குலோத்துங்கன் IAS

மருவத்தூர் கிராமம், அரியலூர் மாவட்டத்தில், செந்துறை வட்டத்தில் இருக்கும் ஒரு சிறு கிராமம். இந்த மருவத்தூருக்கு இது வரை இருந்த அடையாளத்தை குலோத்துங்கன் மாற்றி அமைத்திருக்கிறார்.

செந்துறை தாலுக்காவே வானம் பார்த்த பூமி. நீர் பாசன வசதி இல்லாத காரணத்தால், அந்தக் காலத்தில் முந்திரிகாடுகள் உருவாக்கப்பட்டன. வருடம் ஒருமுறை  தான், முந்திரி காய்த்து வருமானம். முந்திரி தான் இங்கு முக்கியப் பயிர்.

மருவத்தூர் கிராமத்தை சேர்ந்த நமுனார் திராவிட இயக்கத்தின் முன்னோடி. தலைமை ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவர். அவரது துணைவியார் தனலட்சுமி, ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக பணியாற்றியவர், 1996-2001ல். இன்னும் பழைய ஓட்டு வீட்டில் வசிக்கும் எளிமையானக் குடும்பம்.

நமுனாரின் மூத்த மகன் அசோகன். திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் கிளை செயலாளர் முப்பது ஆண்டுகளாக. இப்போதும் அவர் தான் ஊராட்சி செயலாளர். என் தந்தையாருக்கும், எனக்கும் தேர்தல் பணியாற்றியவர்.  நெருக்கமான குடும்பம்.

அண்ணன் அசோகனுக்கு  தொழில் சைக்கிள் பழுது நீக்கும் கடை. அண்ணன் அசோகன், மல்லிகா தம்பதியருக்கு ஒரு மகள், ஒரு மகன்.

மகள் வெற்றிச்செல்வி எம்.பி.பி.எஸ் மற்றும் எம்.டி முடித்து மருத்துவராகப் பணியாற்றுகிறார். அவரது கணவர் சரவணன் பி.இ முடித்து முனைவர் பட்டம் பெற்று இஸ்ரோ நிறுவனத்தில் பணியாற்றுகிறார்.

மகன் குலோத்துங்கன். பள்ளிப் படிப்பை பொன்பரப்பி அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியில் முடித்தார். அந்த சுற்று வட்டாரத்தில் நீண்ட வரலாறு கொண்ட பள்ளி.

அரசுக் கல்லூரியான திருச்சி, நவலூர் குட்டப்பட்டில் இருக்கும் அன்பில் தர்மலிங்கம் விவசாயக் கல்லூரியில் இளங்கலை விவசாயம் B.Sc(Agri) பயின்றார் குலோத்துங்கன்.

கோவை, தமிழ்நாடு விவசாயப் பல்கலைக்கழகத்தில் விவசாய மேலாண்மையில் உயர்கல்வி (M.B.A) பயின்றார். படிப்பு முடித்து இரண்டு ஆண்டுகள் தனியார் நிறுவனத்தில் பணியாற்றினார்.

பணியாற்றினாலும் அடுத்த இலக்கு அவரை உந்தியது. அது இந்திய ஆட்சிப் பணி. சென்னை ஷங்கர் ஐ.ஏ.எஸ் அகாடமியில் சேர்ந்து பயின்றார். ஓராண்டு பயிற்சி முடித்து தேர்வு எழுதி வெற்றிப் பெற்றார்.

நேர்முகத் தேர்வு தடைகல்லாக அமைந்தது. அயரவில்லை குலோத்துங்கன். ஷங்கர் அகாடமியிலேயே பயிற்றுநராக இணைந்தார். இரண்டாண்டுகள் பணியாற்றினார். தேர்வுக்கும் தயாரானார்.

இதற்கிடையில் இவரது தந்தையார் அண்ணன் அசோகன் அவர்களுக்கு சிறுநீரகப் பிரச்சினை ஏற்பட்டது. பிரச்சினை கடுமையான நிலையில் சிறுநீரக மாற்று அறுவை சிகிச்சையும் நடைபெற்றது. இப்போது நலமாக உள்ளார்.

தந்தையின் சிகிச்சைக்கு இடையிலும் இந்த ஆண்டு தேர்வில் குலோத்துங்கன் வெற்றி பெற்றுள்ளார். தமிழகத்தில் இருந்து தேர்வு பெற்ற பதினான்கு பேரில் ஒருவர். விவசாயத்தையே முதன்மைத் தாளாகக் கொண்டு தேர்வு எழுதினார்.

அடுத்த மூன்று மாதங்கள் முசௌரியில் பயிற்சி வகுப்புகள். பிறகு ஒதுக்கப்படுகிற மாநிலத்தில் ஓராண்டு பயிற்சி அளிக்கப்படும். மீண்டும் முசௌரி பயிற்சிக்கு பிறகு பணி நியமனம் வழங்குவார்கள்.

தமிழ்நாடு கேடரில் இடம் கிடைத்து, தமிழ்நாட்டில் பணிபுரிய வாய்ப்பு கிடைத்தால் மிகச் சிறப்பாக இருக்கும். தமிழ் உணர்வும், ஆர்வமும் கொண்டவர்.

கிராமத்திலிருந்து விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட குடும்பத்தில் பிறந்து, விவசாயத்தை பிரதானப் பாடமாக பயின்று குடிமைத் தேர்விலும் விவசாயத்தை முதன்மையாகக் கொண்டு தேறியவர். கிராம வாழ்க்கை, விவசாய சிரமம் உணர்ந்தவர். சிறப்பாக பணியாற்றுவார்.

தேர்வு பெற்றமைக்கு நன்றி தெரிவித்த, அவரது முகநூல் செய்தி சிறப்பானது. "குடிமைத் தேர்வு சிலருக்கு 100 மீ ஓட்டம், சிலருக்கு 200 மீட்டர் ஓட்டம், ஆனால் எனக்கு மாரத்தான் ஓட்டம். மாரத்தானை வெல்ல காரணமாக இருந்த ஷங்கர் அகாடமி நிறுவனர் ஷங்கர் அவர்களுக்கு நன்றி" என்று தெரிவித்துள்ளார். அவரது உள்ளத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

இன்று சொந்த ஊர் மருவத்தூர் வந்திருந்தார் குலோத்துங்கன். நேரில் சென்று வாழ்த்தினோம். மண்ணிற்கு பெருமை சேர்த்துள்ள மண்ணின் மகனை வாழ்த்துவது கடமையல்லவா.

இன்னும் அந்த கிராமத்துக் கூச்சம் விலகாமல், மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்து கொண்டார். சிறுவயதில் பார்த்த பண்புகள் மாறாமல் இருக்கிறார். இதுவே இவரை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சேர்க்கும்.

# வாழ்த்துகள் குலோத்துங்கன் IAS !

(படத்தில் குலோத்துங்கன் அருகில் நிற்பவர் அவரது தந்தை அசோகன்)

பாடித் தீர்த்தப் பொழுதுகள் !

அத்தனையும் பொய்யா?

சிறுவயதில் இருந்து கண்ட கனவெல்லாம் பொய்த்துப் போனதே. ஒவ்வொரு நாளும் உருகி, உருகி மன்றாடியதெல்லாம் இல்லாமல் போனதே. இந்தப் பிரபஞ்சமே எனக்கு அடிமை என்று இருந்த அகந்தை எல்லாம் அழிந்துப் போனதே. காட்சிகளை எல்லாம் ரசித்து, ரசித்து இழைந்தது அத்தனையும் இல்லாமல் போனதே. அத்தனையும் நாமே என்றிருந்தது எல்லாம் போனதே.

புரட்சித் தலைவர் படம் பார்த்தால், போர்வீரனாய் எண்ணி "அச்சம் என்பது மடமையடா" என்றுப் பாடித் திரிவோம். உலகம் சுற்று வாலிபனாய், "தங்கத் தோணியிலே, தவழும் பெண்ணழகே" என்று லயித்து மகிழ்ந்தோம். "புதிய வானம், புதிய பூமி நான் வருகையிலே" என்று வானம், பூமி பார்த்து கதறித் தீர்ப்போம். அங்கே நாம் தான் எம்.ஜி.ஆர், நாம் தான் டி.எம்.சௌந்தர்ராஜன்.

"யாரடி நீ மோகினி" என்று சிவாஜிகணேசனாய் வரித்துக் கொண்டு துள்ளிக் குதித்தோம். "மலர்களைப் போல் தங்கை உறங்குகிறாள்" என்று பாச மழை பொழிவோமே நடிகர் திலகமாய். "வெள்ளிப் பனி மலை மீதூலவுவோம்" என பாரதியாய் அகமகிழ்ந்தோமே. "யாருக்காக, இது யாருக்காக" என தத்துவம் பாடினோமே. "ஏய் குருவி, சிட்டுக்குருவி" என சிவாஜியாய் நெகிழ்ந்தொமே.

"அம்மாவும் நீயே அப்பாவும் நீயே" என சிறுவன் கமலஹாசனாக உருகுவோம். ஒரு கட்டத்தில், "வாழ்வே மாயம் இந்த வாழ்வே மாயம்" என தத்துவம் பாடினோம். "வானிலே தேனிலா ஆடுதே பாடுதே" என காதல் இளவரசன் ஆனோம். "கண்மணி அன்போடு நான் எழுதும் கடிதமே" என கடிதம் எழுதினோம். "ஒன்ன விட இந்த உலகத்திலே" என கமலஹாசனாகவே ஆனோம்.

"மை நேஸ் பில்லா, வாழ்க்கை எல்லாம்" என உச்சி முடி களைத்து ஸ்டைல் காட்டினோம். "காட்டிலொரு சிங்கக் குட்டியாம்" என கர்ஜித்தோம். "அண்ணனுக்கு ஜே, காளையனுக்கு ஜே" என சுற்றி வந்தோம். "சிட்டுக்கு செல்ல சிட்டுக்கு சிறகு முளைத்ததாம்", என சோகம் பொழிந்தோம். " வெற்றி நிச்சயம், இது வேத சத்தியம்" என வீர சபதம் எடுத்தோம்.

"ராஜராஜன் சோழன் நான்" என தலையில் கிரீடத்தோடு நடந்தோம். " சங்கீத வானம் தேன் சிந்தும் நேரம்" என்று சங்கீதக் கடலாய் பொங்குவோம். "பேச்சி, பேச்சி நீ பெருமையுள்ள பேச்சி" என மாடுகளை கண்டால் இசையால் தாலாட்டினோம். "மாங்குயிலே பூங்குயிலே சேதி ஒன்னு கூறு" என தலையில் கரகம் இல்லாமலே கரகாட்டம் ஆடினோம். "பழமுதிர்சோலை எனக்காகத் தான்" என வரப்புகளில் ஓடினோம்.

பஸ்ஸில் ஏறினால்,  ஓடும் பாடலுக்கு உடன் பாடுவது, முந்திப் பாடுவது என இசை சாகரத்தில் நீந்திக் கிடந்தோம். காரில் உடன் வருபவர்களுக்கு நம் சங்கீத ஞானத்தைக் காட்ட பாட்டாய் பாடுவோம். காதில் மாட்டியிருக்கும் ஹெட் போனில் ஒலிக்கும் பாடலை, உடன் பாடி தெருவை திரும்பிப் பார்க்க வைப்போம். குளிக்கும் போதும் பாடி, வீட்டை மூழ்கடித்தோம்.

டி.எம்.சௌந்தர்ராஜன் குரலுக்காக உச்சஸ்தாயியில் குரல் உயர்த்துவோம். எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியத்திற்காக குரலை மென்மையாய் இழைப்போம். இளையராஜாவிற்காக கரகரப்போம். உன்னிகிருஷ்ணன், கானாபாலா ஒருவரை விடுவதில்லை, ஜெராக்ஸ் குரலாய் பாடுவோம். ஏன் எஸ்.ஜானகி, சித்ராவாக கூட உருவெடுத்து பாடி மகிழ்ந்திருக்கிறோம்.

இப்படி எல்லாம் இருந்த வாழ்வு, கடந்த சில நாட்களாக இருள் சூழ்ந்து விட்டது. காதடைத்துப் போனது. தொண்டை எழ மறுக்கிறது. மூளை சோர்வுற்று விட்டது.

எல்லாம் இந்த தொழில்நுட்பத்தால் தான். Smule appல் எல்லோரும் பாடுகிறார்கள் என முயற்சித்தேன்.

டி.எம்.எஸ் பழித்து காட்டுகிறார். எஸ்.பி.பியை நெருங்க முடியவில்லை. நம்ம குரலுக்கு இளையராஜா தான் சரி எனப் முயற்சித்தால், எட்டா உயரத்தில் இருக்கிறார். கானா பாலாவுக்கு கூட ஒத்துப் போகவில்லை என் குரல்.

அய்யகோ அத்தனையும் பொய்யா. இவ்வளவு நாள் உருகி, உருகிப் பாடியதெல்லாம் பொய்யா. கூட இருந்தவர்கள் மனதில் என்ன ஓடியிருக்கும். நினைக்கவே பயமாய் இருக்கிறது.

இன்னும் ஒரு பாடல் தான் பாக்கி. அதை முயற்சி செய்து விட்டு, பொதுவெளியில் பாடுவதை நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டியது தான்.

கோழிக்கூவுது படத்தில் வரும், "அண்ணே, அண்ணே சிப்பாய் அண்ணே".

# என் சோகக் கதையக் கேளு தமிழ்குலமே !

இந்தி திணிப்பை என்றும் எதிர்ப்போம்

"இந்தி படிக்காமல் பின் தங்கி விட்டோம். இல்லைன்னா, பாலாறும், தேனாறும் ஓடியிருக்கும். தமிழ்நாட்ட தவிர அத்தனை மாநிலமும் ஹிந்தி கற்றவர்கள்" என்று சொல்லும் அன்பு 'ஹிந்தியர்கள்' கொண்டது தான் நம் தமிழகம்.

நானும், தமிழரல்லா இந்தியர்கள் அனைவருக்கும் ஹிந்தி தெரியும் என்று நினைத்த காலமும் உண்டு. பெங்களூரில் நான் பணியாற்றும் போது தான், 'தமிழ் மாத்திரமே தெரிந்த' ஆடிட்டர் அண்ணன் நெடுமாறன் பதினைந்து ஆண்டுகள் கன்னடர்களுக்கு 'கணக்கு-வழக்கு' பார்த்த விபரம் அறிந்தேன். கன்னடமும் தெரியாது, இந்தியும் தெரியாது.

என் அப்பா சிகிச்சைக்கு ஹைதராபாத் சென்ற போது ஆட்டோ டிரைவரிடம் நான் தெலுகில் பேச, அவர் விழிக்க, அடுத்த கதை தெரிந்தது. வெறும் 'உருது' மாத்திரமே தெரிந்த அந்த ஆட்டோ டிரைவர், பிறந்தது வளர்ந்தது அத்தனையும் 'ஹைதராபாத்' தான். அவருக்கு 'தெலுகும் தெரியாது, இந்தியும் தெரியாது'.

குன்னம் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த போது, சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பயிற்சிபட்டறைக்கு டெல்லிக்கு சென்ற போது தான் இந்தியாவின் இன்னொரு முகம் தெரிந்தது. பயிற்சி வகுப்பை இந்தியில் எடுக்க எதிர்ப்பு தெரிவித்தவர்கள், வடகிழக்கு மாநிலத்தவர்கள்.

அப்புறம் தான் நாங்கள், தமிழக ச.ம.உக்கள் குரல் கொடுத்தோம். அடுத்து குஜராத், ஹரியானா மாநிலத்தை சேர்ந்தவர்களும் எதிர்த்தார்கள். உத்தரபிரதேசத்தை சுற்றியுள்ள சில மாநிலங்கள் தான் ஹிந்தியை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள்.

சமீபத்தில் கார்ப்பரேட் மோடி கைங்கர்யத்தில், இன்னும் சில மாநிலங்கள் 'இந்தி திணிப்பு - எதிர்ப்பு' படையில் இணைந்துள்ளன. அதற்கு முதலில் நன்றி 'மோடி அண்ணா'. 

ஆனால், மோடியை தனியாகக் கேட்டால், அவரும் குஜராத்தி மொழிக்கு ஆதரவாகத் தான் இருப்பார். ஆனால் 'ஏக இந்தியா' கார்ப்பரேட்களின் நெருக்கடியில் அவரும் 'ஹிந்தி ரட்சகனாக'  உருவெடுத்து விட்டார்.

இப்போது எதிர்பாராத இடத்தில் இருந்து எதிர்ப்பு.  எதற்குமே மத்திய அரசை எதிர்க்காத மாநிலம் ஒடிசா. அவ்வளவு பின் தங்கிய மாநிலம். அதன் முதல்வர் நவீன் பட்நாயக், இந்தி  திணிப்பிற்கு எதிராக குரல் கொடுத்திருக்கிறார்.

மைல்கல்களில் ஒடிய மொழியை தவிர்த்து, இந்தியில் எழுதியதற்கு தான் அந்த எதிர்குரல். மத்திய சாலை போக்குவரத்து துறை அமைச்சர் நிதின் கட்கரிக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். "ஒடிய மொழி புறக்கணிக்கப்பட்டதற்கு கடும் கண்டனம்".

அடுத்த குரல் கேரளத்தில் இருந்து. கேரள முதல்வர் பினராயி விஜயன், பள்ளிகளில் "மலையாளம் கட்டாயம் " என்று அறிவிப்பு கொடுத்தார்.  இந்தி திணிப்பிற்கான எதிர்குரல் தான் அது.

அடுத்து கர்நாடகம்.  கர்நாடக முதல்வர் சித்தராமையா, இந்தி திணிப்பை எதிர்ப்போம் என்று குரல் கொடுத்தார். அவர் மாத்திரமல்ல, சாதாரண மக்களும் குரல் கொடுத்தனர்.

குறிப்பாக, பெங்களூரு மெட்ரோ ரயில் நிலைய அறிவிப்பு பலகையில் இந்தி இடம் பெறுவதை, பெங்களூரு மக்கள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். சமூக வலைதளங்களில் அனல் பறக்க ஆரம்பித்தது. இப்போது அறிவிப்பு பலகையில் இடம்பெற்றுள்ள இந்தி மறைக்கப்படுகிறது.

காங்கிரஸ்காரர்களும் , பொதுமக்களும் மாத்திரம் எதிர்க்கவில்லை, பா.ஜ.கவினரும் எதிர்க்கிறார்கள். அது தான் கவனிக்கப்பட வேண்டியது.

சி.டி.ரவி. இவர் பா.ஜ.கவின் சிக்மகளூர் தொகுதி எம்.எல்.ஏ, மூன்று முறையாக.

"Ministries and Departments should take immediate step to #StopHindiImperialism and ensure primacy for all the recognized languages in India" என ட்வீட் செய்தார்.

"அமைச்சரகங்களும், துறைகளும் இந்தி ஆதிக்கத்தை நிறுத்த உடனடி நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். அதே போல் மற்ற இந்தியாவின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட மொழிகளின் முக்கியத்துவத்தை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்". இது தான் ரவியின் ட்வீட். இந்தி திணிப்பு என்பதைத் தாண்டி, இந்தி ஆதிக்கம் என வலியுறுத்துகிறார் இவர்.

அடுத்து, பா.ஜ.க எம்.பி பிரதாப் சிம்ஹா, மைசூரு தொகுதி. "Imposition of Hindi in schools. Respected @RashtrapathiBhavan. Sir pls don't impose Hindi on us. #OurKannadaOurPride.", என ட்வீட் செய்துள்ளார்.

" எங்கள் பள்ளிகளில் இந்தி திணிக்கப்படுகிறது. மதிப்பிற்குரிய ஜனாதிபதி, இந்தியை எங்கள் மீது திணிக்காதீர்கள். எங்கள் கன்னடம், எங்கள் பெருமை" என்பது எம்.பி பிரதாப்பின் ட்வீட். இவர் பிரதமரை விட்டுவிட்டு ஜனாதிபதிக்கு ட்விட்டியிருந்தாலும், இந்தி திணிப்பு எதிர்ப்பு தான் சப்ஜெக்ட்.

பொறியாளர் குருபிரசாத்தின் கேள்வி இன்னும் ஷார்ப். "ஐந்து கோடி மக்கள் தொகை கொண்டது கர்நாடகம். இதில் எழுபத்தைந்து சதவீத மக்களே படித்தவர்கள். மீதி இருக்கிற படிக்காதவர்கள் மீது இந்தியை திணித்து என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்? ".

கர்நாடக மக்களுக்கு தெரிந்தது கன்னடம் மாத்திரமே. படித்த 75% மக்களில் பள்ளிப் படிப்பை முடித்தவர்களே பெரும்பான்மை. அதில் ஹிந்தியை, "பாஸ்  மார்க்" கிற்காக படித்தவர்கள் தான் அதிகம். அவர்களுக்கு  இந்தியை படிக்கத் தான் தெரியும், ஆனால் பேச தெரியாது. அது தான் கொடுமை. இது புரியாம ஹிந்தி படிக்கணும்னு கதறும் கோஷ்டி தான் கவனிக்க வேண்டும்.

மராத்தி எழுத்துக்கள், அப்படியே இந்தியை ஒத்தவை. மராத்தி பேசுபவர்களுக்கு, இந்தி பேசுவது எளிது. ஆனால் மராத்தியர்களும் இந்தி திணிப்பிற்கு எதிர் குரல் கொடுக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

மகராஷ்டிராவில் 'மோடி' என்று ஒரு மொழி உண்டு. இந்தி திணிப்பால், மோடி அழியும் நிலை. அதற்காகவும் குரல் எழும்ப ஆரம்பித்து விட்டது. இன்னும் பல மொழிகள், இந்தி திணிப்பால் அழியும் கதை இப்போது தான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிவர ஆரம்பித்திருக்கிறது.

ஆழி.செந்தில்நாதன் அவர்களால் நான் ஒரு குழுவில் இணைக்கப் பட்டேன். "மொழி சமத்துவம் ஊக்குவிப்போம். இந்தி இந்தியாவின் தேசிய மொழி அல்ல" என்பது அந்தக் குழு. அதில் இணைந்த பிறகு பல இந்தி பேசும் மாநிலங்களிலேயே 'இந்தி திணிப்பிற்கு எதிர்ப்பு' இருக்கிறது என்பது புரிய வருகிறது.

இன்றைய செய்தி:

மும்பையில் இன்றைய ட்வீட் ட்ரெண்ட்.

#AapliMetroHindiNako
#StopHindiImposition

"எங்கள் மெட்ரோவில் இந்தி வேண்டாம்.
இந்தி திணிப்பை நிறுத்து".

80 ஆண்டுகளுக்கு முன்  இந்தியை எதிர்த்த முதல் மாநிலம் "தமிழ்நாடு". இன்று மற்ற மாநிலங்கள் பின் தொடர்கின்றன.

Inferiority complex-ஐ விட்டுத் தொலையுங்கள் ஹிந்தி-தமிழர்களே !

இந்தியை எதிர்க்கவில்லை, ஆனால் இந்தித் திணிப்பை என்றும் எதிர்ப்போம்.

# இப்போ இந்தியாவே திரள்கிறது, இந்தி எதிர்ப்பில் !