பிரபலமான இடுகைகள்

புதன், 2 ஆகஸ்ட், 2017

அதிகாரம் படுத்தும் பாடு !

அதிகாரம் படுத்தும் பாடு...

குஜராத் என்பது பாரதிய ஜனதாவின் கோட்டை என்பது அறிந்த உண்மையாகி விட்டது. ஐந்தாவது முறையாக அங்கே பா.ஜ.க ஆட்சி தற்போது நடந்துக் கொண்டிருக்கிறது.

அதில் தற்போதைய இந்தியப் பிரதம மந்திரி மோடி மூன்று முறை முதல்வராக இருந்தவர். அப்போது தான் குஜராத் பா.ஜ.கவின் கோட்டையாக்கப் பட்டது. அதற்கு உறுதுணையாக இருந்தவர் அவரது அமைச்சரவையில் இடம் பெற்றிருந்த அமித் ஷா.

மோடி - அமித்ஷா ஜோடி அங்கே காட்டிய வேகத்தை தேசிய அரசியலிலும் காட்ட விரும்பினார்கள். மெல்ல மோடி டெல்லியை நோக்கி நகர்ந்தார். அங்கே தனக்கான இடத்தை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டவுடன், அமித்ஷாவையும் தேசிய அரசியலுக்கு இழுத்துக் கொண்டார்.

தங்கள் மேஜிக்கை தேசிய அரசியலிலும் வெற்றிப் பெற வைத்தார்கள். உத்தரபிரதேச சட்டமன்ற தேர்தலிலும் இந்தக் கூட்டணி வெற்றியை தக்க வைத்தது. இப்போது இந்த ஜோடி தான் இந்திய அரசியலின் அதிக அதிகாரம் பொருந்திய நபர்கள்.

அந்த அதிகாரத்தின் மூலமாக இன்னும் பல வெற்றிகளை மறைமுகமாகவும் குவித்தார்கள். கோவா சட்டமன்ற தேர்தலில் காங்கிரஸ் 17 இடங்களை கைப்பற்றியது. ஆனால், 13 இடங்கள் பிடித்த பா.ஜ.க ஆட்சியை கைப்பற்றியது, மத்திய அரசின் அதிகார பலத்தால்.

மணிப்பூரிலும் காங்கிரஸ் 28 இடங்களோடு முன்னால் இருந்தது. 21 எம்.எல்.ஏக்களோடு இருந்த பா.ஜ.க மோடியின் அதிகார பலத்தால், அமித்ஷாவின் இயக்கத்தில் ஆட்சியை பிடித்தது.

போன வாரத்தில் பிகாரில் நடந்தது நினைவுப்படுத்த வேண்டியதில்லை. ஓர் இரவில் ஆட்சி மாற்றம், பி.ஜே.பி கையில் லகான். அதிக இடங்கள் கொண்ட லாலு, குறைவான எம்.எல்.ஏக்களோடு இருந்த நிதிஷ்குமாரை முதல்வராக்கினார். அந்த நிதிஷை இழுத்து, பா.ஜ.க ஆதரவு கொடுத்து, முதல்வராக்கியது. பா.ஜ.கவிற்கு துணை முதல்வர். இனி அதிகாரம் பா.ஜ.கவிடம் தான், நிதிஷ்குமரால் அசைய முடியாது.

இந்த தொடர் கைப்பற்றல்கள், அதிகாரப் பசி கொண்ட மிருகமாக மாற்றி விட்டது பாரதிய ஜனதா கட்சியை,  அந்த ஜோடியை. இன்னும், இன்னும் வேட்டையாட வேண்டுமென ரத்தவெறி வந்து விட்டது. இந்த நேரத்தில் தான் அடுத்த தேர்தல் அறிவிப்பு.

பாராளுமன்றத்தின் ஓர் அவையான ராஜ்யசபாவுக்கான தேர்தல் குஜராத் மாநிலத்திற்கு அறிவிக்கப்பட்டது. பாரதிய ஜனதா கட்சிக்கு இரண்டு இடங்களும், காங்கிரஸ் கட்சிக்கு ஓர் இடமும் வெற்றி பெற வாய்ப்பு.

ஆனால் பா.ஜ.க மூன்று வேட்பாளர்களை நிறுத்தியுள்ளது. மூன்றாவது வேட்பாளர் வெற்றிக்கு எதிர்கட்சி எம்.எல்.ஏக்களின் ஆதரவு தேவை. அதற்கான ஆட்டம் ஆரம்பித்தது.

முதலில் ஜூன் மாதத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட தேர்தல் தள்ளி வைக்கப்பட்டது. தள்ளி வைத்த இடைவெளியில் காங்கிரஸை பலவீனப்படுத்தும் வேலைகள் நடந்தன. காங்கிரஸ் ஏற்கனவே எழ முடியாத நிலை தான் குஜராத்தில் .

மோடியால் பா.ஜ.கவிலிருந்து விரட்டப்பட்ட தலைவர் சங்கர் சிங் வகேலா. தனி செல்வாக்கு மிகுந்த நபர். வெளியில் வந்தவர் காங்கிரஸில் இணைந்தார். ஆனாலும் அவரால் பிரகாசிக்க முடியவில்லை.

அவரை இப்போது காங்கிரஸிலிருந்து வெளியே இழுத்தார்கள். அவரது ஆதரவு எம்.எல்.ஏக்கள் குறி வைக்கப்பட்டனர். ஆறு பேர் காங்கிரஸிலிருந்து வெளியேறினர்.

தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டது. காங்கிரஸ் எம்.எல்.ஏக்களுக்கு அமித்ஷா வலையை வீச ஆரம்பித்தார். இருக்கும் எம்.எல்.ஏக்களை காப்பாற்றிக் கொள்ள, எல்லோரையும் கர்நாடகாவிற்கு விமானம் ஏற்றினார்கள். ஒரு ரிசார்ட்டில் தங்க வைக்கப்பட்டார்கள்.

அடுத்த அதிகார அம்பு வீசப்பட்டது. "இந்த ராஜ்யசபா தேர்தலில் 'நோட்டா'வுக்கு ஓட்டு போடலாம்", என்று தேர்தல் ஆணையம் அறிவித்தது. எம்.எல்.ஏக்கள் ஓட்டுப் போடும் தேர்தலில் 'நோட்டா' தேவை இல்லை. ஆனால் அதிகாரம் திணித்தது.

அடுத்து என்ன செய்யலாம் என்று மிருகம் பார்த்தது. கர்நாடகாவில் தங்க வைக்கப்பட்டுள்ள குஜராத் எம்.எல்.ஏக்கள், கர்நாடக காங்கிரஸ் அமைச்சர் சிவகுமார் பாதுகாப்பில் உள்ளனர். சிவகுமார் கழுத்தை குறி வைத்துள்ளது மிருகம்.

எம்.எல்.ஏக்கள் தங்க வைக்கப்பட்டுள்ள இடத்தில் பணம் நடமாடுவதாக வருமான வரித்துறைக்கு தகவல் வந்ததாம். உடனே ரெய்டு நடந்தது. 10 கோடி கைப்பற்றப்பட்டதாக தகவல் வெளியிடப்படுகிறது.

இதில் கவனிக்க வேண்டியது, அதே எம்.எல்.ஏக்கள் " எங்களுக்கு பா.ஜ.க தரப்பில் கோடி கணக்கில் பணம் தருவதாக பேரம் பேசினார்கள்" என வெளிப்படையாக பேட்டி அளித்தார்கள். அது வருமான வரித்துறை கண்ணில் படவில்லை.

கூவத்தூரில் தமிழக சட்டசபையை ஏலம் விட்டதை நாடே பார்த்தது. பத்திரிக்கைகள் எழுதின. ஊடகங்கள் 'லைவ்' காட்டின. ஒரு ச.ம.உறுப்பினரே பணம் கொடுக்கப்பட்டதை சொல்லி, அது தொலைக்காட்சியிலும் ஒளிபரப்பாகியது. இதுவும் வருமான வரித்துறை கண்ணில் படவில்லை. இதை இன்று சுட்டிக்காட்டி தமிழக எதிர்கட்சித் தலைவர் தளபதி அவர்கள் கண்டித்தும் உரைக்கவில்லை மத்திய அரசுக்கு.

அந்த ஒற்றை ராஜ்யசபா இடத்தை கைப்பற்ற தேர்தல் தேதி மாற்றம், காங்கிரஸ் எம்.எல்.ஏக்களுக்கு வலைவீச்சு, நோட்டா ஓட்டு, வருமான வரித்துறை ரெய்டு என  அத்தனை அதிகாரத்தையும் பிரயோகித்துப் பார்க்கிறார்கள்.

அந்த இடத்தில் போட்டியிடுகிறவர் சோனியா அவர்களின் செயலாளர் அகமது பட்டேல். அவர் ஏற்கனவே ராஜ்யசபா எம்.பியாக இருந்தவர் தான். புதிதாக பதவிக்கு வந்து தலைவலி கொடுக்கப் போகிறவர் அல்ல.

ஆனாலும் அந்த இடத்தை கைப்பற்ற இவ்வளவு பிராயத்தனங்கள்.

காரணம், அதிகார வெறி.

இதுவும் நல்லது தான். வெறி முற்றினால் எல்லோரையும் தாக்கும், உடன் இருப்பவர்களையும். அப்போது ஓர் முடிவு வரும். இது  இயற்கை நியதி.

இந்தத் தேர்தலில் குறி தப்பாமால் வெற்றி பெறலாம். எதிர்கட்சிகள் வீழ்த்தப்படலாம். ஆனால் கண்ணுக்கு தெரியாத எதிரி உருவாவான். தொடர் வெற்றியில் ஓர் சின்ன சறுக்கல் கூட , அதலபாதாளத்தில் தள்ளும்.

# சின்ன அம்பு கூட வேட்டை வெறி  மிருகத்தை வீழ்த்தும் !



செவ்வாய், 1 ஆகஸ்ட், 2017

அரசாங்கம் லேவாதேவி தொழில் அல்ல


"இலவச தொகுப்பு வீடுகள் கூடாது. மான்யத்துடனான கடன் வழங்கக் கூடாது. இலவசத் திட்டங்களும், மானியங்களும் ஒழிக்கப்பட வேண்டும். அதற்கு செலவு செய்யும் பணத்தைக் கொண்டு வெளிநாடுகளுக்கு இணையாக வசதிகளை செய்து முன்னேற்ற வேண்டும்", என முழங்கினேன்.

1996ல் உள்ளாட்சிப் பொறுப்பில் மாவட்ட ஊராட்சி உறுப்பினராக தேர்வு பெற்றேன். மாவட்ட ஊராட்சி துணைத் தலைவராகவும் தேர்வு பெற்றேன்.

முதல் கூட்டம். அரசுத் திட்டங்கள் குறித்து, கருத்து கேட்கப்பட்டது. அப்போது தான் எனது புதிய சிந்தனைகளை வெளிப்படுத்தினேன்.

அப்போது என் வயது 26. கூட்டத்தில் இருந்த வயதில் மூத்தவர்கள் என்னை வித்தியாசமாகப் பார்த்தார்கள். நான் புரட்சி வீரனாக நினைத்துக் கொண்டு வெளியில் வந்தேன்.

அடுத்த மூன்று மாதத்தில் நன்றி அறிவிப்பு சுற்றுப்பயணம், திருமணம், துக்கம் என கிராமங்களை சுற்றி வரும் சூழல். அதுவரை நான் மக்களை பார்த்த பார்வைக்கும், மக்கள் பிரதிநிதியாக அவர்களிடம் நெருங்கிப் பழகிய பிறகான பார்வைக்கும் வித்தியாசம் ஏற்பட்டது.

மக்கள் வாழ்சூழல், வறுமை, குடும்பப் பிரச்சினைகள், அதனாலான பொருளாதார தாக்கங்கள் என நேரடிப் பாடம் கற்றேன். நான் முதல் கூட்டத்தில் பேசியதை நினைத்து வெட்கிப் போனேன்.

வறுமையை ஒழிப்பதும், எல்லோருக்கும் கல்வியை அளிப்பதும், வேலையை உறுதிப்படுத்துவதும் ஒரு நீண்டப் பயணம். அதுவரை சமூக நலத்திட்டங்கள் தொடரத்தான் வேண்டும் என்பதை மெல்ல உணர ஆரம்பித்தேன்.

வறுமை ஒழிப்பு திட்டங்கள், மானியம் வழங்கும் திட்டங்கள் போன்றவற்றை நிறுத்தும் போது, சிலர் அதை வழிமொழிவது பரவாயில்லை. ஆனால் அதை பெறுபவர்களை பிச்சைக்காரர்கள் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்து எள்ளி நகையாடுவது மிருகத்தனம்.

இப்போது, ரேசன் அட்டை கிடையாது என்பதற்கு அரசு சொல்லியிருக்கிற கட்டுப்பாடுகள் தவிர்த்து இன்னும் 10 சதவீதம் பேரே எஞ்சியிருப்பார்கள். மீதம் உள்ளோர் 90 சதவீதம் பேரும் பணக்காரர்கள் ஆகி விட்டார்களா ?

ஆண்டுக்கு ரூ.1 லட்சம் வருமானம் இருந்தால் ரேஷன் கார்டு கிடையாதாம். ஆண்டுக்கு ஒரு லட்சம் என்றால், மாதம்  எட்டாயிரத்து முன்னூற்று முப்பத்து மூன்று ரூபாய்.

வெளி மார்க்கெட்டில் அரிசி, ஒரு கிலோ குறைந்தபட்சம் ரூபாய் முப்பது. கணவன், மனைவி, இரண்டு குழந்தைகள் கொண்ட குடும்பத்திற்கு ரூபாய் ஆயிரம் அரிசிக்கே போய் விடும். மளிகை செலவு, பிள்ளைகள் செலவு, மின்சாரம், மருத்துவ செலவு, உறவுகளில் திருமணம், சாவு  நிகழ்ச்சிகள் இப்படின்னு பட்டியல் போட்டுகிட்டு போனா இந்த எட்டாயிரத்து முன்னூற்று முப்பத்து மூன்று ரூபாயில் என்ன செய்ய முடியும்.

கிராமத்தில் இந்த நிலை என்றால், சென்னை போன்ற நகரங்களில் ஒண்டுக் குடித்தனத்தில் இருப்பவர்கள் இருபதாயிரம் மாத வருமானம் இருந்தாலும், ரேசன் கடை பொருட்கள் இல்லை என்றால் அபாயகர நிலை தான். இங்கு வாடகை, போக்குவரத்து செலவு வேறு கூடுதலாக சேரும்.

5 ஏக்கருக்கு மேல் நிலம் வைத்திருந்தால் ரேஷன் பொருள்கள் வழங்கப்படாதாம். விவசாயம் வருடா வருடம் அள்ளிக் கொடுக்கிறதா?. சில ஊர்களில் நிலங்கள் கருவேலமரம் முளைப்பதற்கே லாயக்காக இருக்காது. அவர்களும் வசதியானவர்களா?

ரேசன் கடை என்பது ஏதோ மானிய விலையில் பொருட்களை விற்கவும், இலவசமாக அரிசியை கொடுக்கவும் மாத்திரம் இருக்கும் கடை அல்ல.

வெளி மார்க்கெட்டில் அத்தியாவசியப் பொருட்கள் யானை விலை, குதிரை விலைக்கு விற்கப்படும் போதும், பொருட்களைப் பதுக்கி விலையேற்றி விற்க பெரு முதலாளிகள் முனையும் போதும், நாட்டின் குடிமக்களுக்கு அத்தியாவசியப் பொருட்களை கிடைக்க செய்ய வேண்டிய பெரும் பொறுப்பு ரேசன் கடைக்கு தான் உண்டு. எனவே ரேசன் கடை நடத்துவது அரசின் கடமை.

அரசு என்பது வரி வசூலித்து, முதலீடுகள் செய்து, லாபம் பார்க்கும் லேவா தேவித் தொழில் அல்ல. நாட்டின் குடிமக்களுக்கு இருப்பிடம், உணவு, கல்வி, மருத்துவம் போன்ற அடிப்படை வசதிகள் கிடைக்க பாடுபட வேண்டிய சேவை அமைப்பே அரசு. இஃதன்னியில் அடிப்படை வசதிகள் மேம்பாடு, போக்குவரத்து வசதி என சேர்த்துக் கொண்டே போகலாம், தேவைக்கேற்ப.

ஆனால் எல்லா அரசு சேவைத் துறைகளையும் ஊற்றி மூடி,  கார்ப்பரேட்களிடம் ஒப்படைத்து, அவர்களிடம் கையேந்த வைத்து விடுவார்கள் போல.

இந்த சட்ட திட்டங்களை போடும் அரசியல்வாதிகளையும், அதிகாரிகளையும் ஓரறை கொண்ட கிராமத்து குடிசையில், மாதம் எட்டாயிரம் செலவுக்கு கொடுத்து குடும்பத்தோடு தங்க வைக்க வேண்டும், ரேசன் கடை இல்லாமல்.

அரசு என்பது மக்களுக்காக, மக்களுக்காக மட்டுமே

# புரிந்தவன் தான் மனிதன் !


திங்கள், 24 ஜூலை, 2017

கல்லூரி சீனியர் தங்கம் தென்னரசு

"தம்பி, நானே கூப்பிட இருந்தேன். கூப்பிட்டுடீங்க. கும்பகோணத்தில் இருந்து கிளம்பப் போறேன்", அண்ணன் தங்கம்.தென்னரசு அவர்கள், அலைபேசியை எடுத்தவுடன் சொன்னார்.

இன்று (22.07.2017) கங்கைகொண்டசோழபுரத்தில் , "தொல்லியல் கழகம் 27 ஆம் ஆண்டு கருத்தரங்கம்" நடைபெற்றது. அதில் கலந்து கொள்ள அண்ணன் வந்தார். முன்னாள் அமைச்சராக அல்ல, தொல்லியல் ஆர்வலர் என்ற அடிப்படையில் அழைக்கப்பட்டிருந்தார். அண்ணன் கோமகன், உள்ளூர் செயலாளராக இருந்து நிகழ்ச்சியை நடத்தினார்.

அண்ணன் தென்னரசு அவர்கள், பாண்டியன் ஆய்வு மையத்தின் நிறுவனர், வரலாற்று ஆர்வலர். அந்த வகையில், இன்றைய விழாவில் "ஆவணம்" நூலை வெளியிட்டு சிறப்பிக்க அழைக்கப் பட்டிருந்தார்.

நான் அரியலூரில் இருந்து கிளம்பி செல்வதற்குள், அண்ணன் வந்து விடுவாரோ என பதற்றம். ஒன்றிய பொறுப்பாளர் மணிமாறனை, ஜெயங்கொண்டம் குறுக்குசாலையில் காத்திருக்க சொல்லி இருந்தேன்.

நான் போய் சேர்வதற்குள் வந்து விட்டார் அண்ணன். மணிமாறன் உள்ளிட்ட கழகத் தோழர்கள் வரவேற்பளித்தனர். நான் வரவில்லை என்றவுடன், அருகே இருந்த கழகத் தோழர் ராஜயோகத்தின் குறுகலான இடத்தில் அமர்ந்து விட்டார்.

எனக்காக காத்திருந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அவர் தொடர்ந்து வந்திருந்தால், எதிரில் வந்த நான் அவருடன் இணைந்திருப்பேன். ஆனாலும் காத்திருந்தார். "வாங்க, வாங்க சங்கர்", என்று வரவேற்றார், உள்ளூர்காரர் போல.

அண்ணன் அரசு அவர்களுக்கு நூல்கள் பரிசளித்தேன். அவருக்கு விருப்பமான பறவைகள் குறித்த நூல் "பறவைகளும் வேடந்தாங்கலும்", வண்ணதாசன் நூல் மற்றொன்று. நூல்களை கண்டாலே அண்ணன் முகம் மலரும், இன்றும்.

நான் செல்வதற்கு முன்பாகவே கழகத் தோழர்களோடு பேசிக் கொண்டிருந்தவர், பேச்சை தொடர்ந்தார். "சங்கர் சபைக்கு வராததை சில நேரங்கள்ல உணர்கிறேன்" என்று என் சபை செயல்பாடுகளை சொல்லி நெகிழ்வாக்கி விட்டார். கழகத் தோழர் பக்கத்தில் இருந்த டீக்கடையில் வாங்கி வந்து அளித்த டீயை மகிழ்வாய் அருந்தினார்.

நிகழ்ச்சி குருவாலப்பர்கோவில் மீரா மகாலில் நடைபெற்றது. நிகழ்ச்சிக்கு சென்றடைந்தோம். முழுதும் தொல்லியல் அறிஞர்கள், தொல்லியல் துறையில் பணியாற்றியோர், ஆர்வலர்கள் என அது வேறொரு உலகமாக இருந்தது.

அண்ணன் அரசு அவர்களை கண்டதும் ஒரு பரபரப்பு. உறவினரை கண்டது போல எல்லோரும் வரவேற்றனர். அமைச்சராக இருந்தவர் என்பதே தெரியாத அளவிற்கு பழகுபவர் என்பது கழகத் தோழர்களுக்கு தெரியும். ஆனால் அங்கும் அதே பாங்கு தான்.

ஒவ்வொருவரையும் தனித்தனியாக பெயர் சொல்லி பேச, அவர்களுக்கு அளவு கடந்த மகிழ்ச்சி. தமிழகத்தின் தொன்மை சின்னங்களை கண்டறிந்து, அவற்றை சீரமைக்கும் பணியில் ஈடுபடும், முகநூலில் இயங்கும் சகோதரர் சசிதரனை பார்த்தவுடன் கைகுலுக்கி மகிழ்ச்சியை பகிர்ந்து கொண்டார். "வீர சோழன் அணுக்கப் படை" என டீ-சர்ட் அணிந்திருந்த அந்தத் தோழர்களுக்கும் மகிழ்ச்சி.

தனவேல் ஐ.ஏ.எஸ், தொல்லியல் அறிஞர் சுப்பையா என ஒரு அறிஞர் பட்டாளமே குவிந்திருந்தது. மேடையில் அமர அண்ணன் தென்னரசு அவர்களை முதலில் அழைத்தனர். வழக்கமான அரசியல்வாதிகள், நடுவில் உள்ள நாற்காலியில் தான் அமர்வார்கள். ஆனால் இவர் ஓர் ஓரமான நாற்காலியாக பார்த்து அமர்ந்தார், மற்றவர்களை நடுவில் அமர்த்தினார்.

"ஆவணம்" நூலை அண்ணன் தென்னரசு வெளியிடுவார் என்று அறிவித்தார்கள். வெளியிடுவதற்காக காகிதத்தில் கட்டப்பட்டு, அங்கு இருந்த பல்வேறு புத்தகக் கட்டில் ஆவணத்தை தேடி எடுக்க நேரமாகியது.

"நூல் வெளியிடுவது எவ்வளவு சிரமம் என்பது இப்போது தான் புரிந்தது. தயாரான நூலையே வெளியிட இவ்வளவு நேரமாகிறது. அதிலும் இது தொல்லியல் நூல், அதனாலும் அதிக நேரம்" என நகைச்சுவை உணர்வோடு உரையை துவங்கியவர், கல்வெட்டுகள், தொல்லியல் ஆய்வுகள் குறித்து ஒரு அறிஞருக்கான பார்வையோடு உரையாற்றினார்.

அடுத்த அவர் மாவட்டத்தில் இருக்கும் நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ள உடனே புறப்பட வேண்டிய அவசரம். இருந்தாலும், இன்னும் இருவர் பேசும் வரை அமர்ந்திருந்து, பிறகே கிளம்பினார்.

ஒரு அரசியல் முக்கியத்துவம் இல்லாத நிகழ்ச்சியாக இருந்தாலும், நிகழ்ச்சியின் முக்கியத்துவம் உணர்ந்து, தன் வரலாற்று ஆர்வத்தின் அடிப்படையில், அறுநூறு கிலோமீட்டர் பயணித்து நிகழ்ச்சிக்கு வந்து சென்றதன் மூலமும், அங்கு அவரது செயல்பாட்டின் மூலமும் எனக்கு சில பாடங்களை நடத்திச் சென்றார் அண்ணன் தென்னரசு.

# கல்லூரி சீனியரிடம் கற்றுக் கொள்ள நிறைய இருக்கிறது !

வியாழன், 20 ஜூலை, 2017

நண்பன் ஓவியர் சத்தியசீலன் !

நண்பன் சத்தியசீலன் ஓர் ஒவியக் கண்காட்சி வைக்கிறார் என்ற உடன் மகிழ்வுடன் கிளம்பினேன். ஏற்கனவே என்னை தன்னுடைய வரைப்பட்டியில் (டேப்லட்டில்) வரைத்து அனுப்ப, அதனை முகப்பு படமாக வைத்து மகிழ்ந்தேன்.

அசோக் லேலண்ட் நிறுவனத்தில் வடிவமைப்பு பிரிவில், மிக முக்கியப் பொறுப்பில் பல்வேறு பணி நெருக்கடிக்கு இடையில் இருந்தாலும், கலையை உயிராக நினைப்பவர், அதற்கு பெரும் நேரம் செலவிடுபவர். பாடல், இசை, இலக்கியம் இத்தோடு ஓவியம். என் பள்ளி, கல்லூரி நண்பன்.

அவ்வப்போது அவர் வடிவமைப்பு செய்த வாகனங்களின் படங்கள், இயற்கை ஓவியங்கள், நண்பர்கள், திரை ஆளுமைகளின் படங்களை வரைந்து அனுப்புவார். ஆனால் ஓவியக் கண்காட்சி நடைபெறும் இடம் வேறு மாதிரியான ஓவியங்களுக்கான இடம்.

சென்னை ஆழ்வார்பேட்டையில் இருக்கும்,  Focus art gallery. அந்த சாலையில் பயணிக்கும் போது, இங்கு மாடர்ன் ஆர்ட் கண்காட்சிகள் நடக்கும் விளம்பரங்கள் பார்த்த நினைவு.

புதுமை ஓவியங்களை பல பக்கங்களில் இருந்து பார்த்து அர்த்தம் கண்டு பிடிக்க முயலும் பாமர ரசிகன் நான். இங்கு சத்யாவின் படங்களும் அதே புதுமை ரகம். 15.07.2019 அன்று துவக்க நாள்.

அன்று சென்றேன். "சத்யா, இது..." , என்று நான் துவங்கும் முன்னே சத்யா உணர்ந்துக் கொண்டார். கை உயர்த்தி என்னை அமர்த்தினார். "நீ பாருண்ணே. உனக்கு என்ன தோணுதோ, அது தான் அர்த்தம், அது தான் ஓவியம்", என்றார்.

நான் பார்த்த முதல் ஓவியமே என் மனதில் அறைந்தது.  கருப்பு வெள்ளை படமாக, ஒரு துக்கத்தில் உறைந்த முகம். கண்களில் தேங்கிய சோகமும், நெளிந்த உதடுகளும் ஏதோ ஒரு சொல்ல முடியா சோகத்தை அழுத்தி சொன்னது.

அடுத்து வண்ணமயமாக ஓர் ஓவியம். கூர்ந்து கவனித்தால், திமிறி நிற்கும் காளையும், அடக்கத் துடிக்கிற காளையுமாக ஜல்லிக்கட்டுக் காட்சி. சூழ்ந்த இளஞ்சிவப்பு நிறப்பு நிறம், ஜல்லிக்கட்டின் கொதி நிலைக்கு குறியீடோ. இப்படி நானாக சிந்தித்து, ஒரு வழியாக புதுமை ஓவியக்கலை ரசிகனாக தயாரானேன்.

ஒரு ஓவியம் முழுதும் கோடுகளாலும், அதன் முடிச்சுகளாலும் பின்னப்பட்டிருந்தது. அது புத்தராக இருக்கும் என்பது என் அனுமானம். இன்னொரு ஓவியம் , ஒரு முகம் கீழ் நோக்கிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. மேலும், கீழுமாக வண்ண வண்ண சுழிகள், வளையங்கள். அது அவதார் படத்தின் வரைகலை முகமாக தோன்றியது.

இங்கே இணைத்திருக்கும் கருப்பு, வெள்ளைப் படம் எனக்கு சத்தியமாக புரியவில்லை என்பதையும் ஒப்புக் கொள்ளத் தான் வேண்டும்.

ஒரு சுற்று முடித்து வந்தேன். எங்களது கல்லூரி நண்பர்கள் ரவீந்திரன், சீனுவாசன், கங்காதரன், குமரன் வந்திருந்தனர். துவக்க நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்த புகழ்பெற்ற ஓவியர் 'டிராட்ஸ்கி மருது' அவர்களை அழைத்து என்னை அறிமுகம் செய்து வைத்தார் சத்யா. இந்த நிகழ்ச்சிக்கு சென்றிருக்காவிட்டால், எனக்கு மருது அவர்களது அறிமுகம் கிடைத்திருக்காது.

"இந்த நிகழ்ச்சி மூலமா உங்களை சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி. என் நண்பர் மூலமா கிடைத்த வாய்ப்பு", என்றேன். அவர் சொன்ன பதில் மிக சிறப்பு. "வழக்கமா இங்க நடக்கிற ஓவியக் கண்காட்சிக்கு இவ்வளவு பேர் வரமாட்டாங்க. ஓவியம் தொடர்புடையவர்கள் தான் வருவாங்க. சத்யா நிகழ்ச்சி என்பதால், பெரிய அளவில் திரண்டிருக்கீங்க. இதுவே ஒரு வெற்றி. உங்களை போன்றோர் வந்தது மகிழ்ச்சி", என்றார். எளிய மக்களிடம் புதுமை ஓவியக் கலையை கொண்டு சேர்த்திருக்கிறார் நம்ம ஆள் சத்யா.

ஜெயங்கொண்டத்தில் இருந்து வந்திருந்த சத்யாவின் தாய், தந்தையருக்கு எல்லையில்லா மகிழ்ச்சி. நிச்சயம், அந்த ஓவியங்கள் அவர்களுக்கு புரிந்திருக்காது. ஆனால் தன் மகனின் கலையை ரசிக்க இவ்வளவு பேர் வந்திருக்கிறார்கள் என்ற மகிழ்ச்சி, அவர்கள் முகத்தில் தாண்டவமாடியது.

சத்யாவுடன் வாகன வடிவமைப்புத் துறையில் பணிபுரியும் பல உயர் பொறுப்பில் இருந்தோர் வந்திருந்தனர்.  ஆங்கிலேயர் ஒருவரும் வந்திருந்தார். அவரிடம் சத்யா தன் தாயை அறிமுகப்படுத்தினார். "சத்யா சில்ரன் , நோ பிளே. ஒன்லி ஆர்ட்" என தனக்கு தெரிந்த ஆங்கிலத்தில் சத்யாவின் தாய், தன் மகன் குறித்து மகிழ்வாய் பேச எல்லோருக்கும் நெகிழ்ச்சி.

பழச்சாறு தட்டு வந்தது. வந்த உடன் பச்சை நிறத்தில் இருந்த சாறு கொடுத்தார்கள், அது என்ன சாறு என்று தெரியவில்லை. இப்போது இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில். தர்பூசணி சாறு, கடைசி சொட்டு வரை ருசித்தது எளிமையாய். சத்யாவின் ஓவியத்தை போலவே. "Flow it in", "உள்ளீடு பரவல்" என்பது காட்சியின் தலைப்பு. சாறும், ஓவியமும் உள்ளீடு பரவல் நிகழ்த்தியது.

நடிகரும், ஓவியருமான நடிகர் சிவக்குமார் பார்வையிட்டு பாராட்டியிருக்கிறார்.

# ஓவிய உலகத்தில் சத்யா, உலகப் பார்வை படட்டும் !